يوسف [ به دنبال خواستهء خود ] هستيد . به ابوبكر بگوييد نماز بخواند . در نتيجه ابوبكر نماز خواند . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله با قامتى خميده و در حالى كه به دو نفر تكيه كرده بود از منزل خارج شد . گويى مىديدم كه پاهايش بر زمين كشيده مىشد . وقتى ابوبكر او را ديد به عقب رفت . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به او اشاره كرد كه نماز بخوان . ابوبكر عقب ايستاد و پيامبر صلى اللَّه عليه وآله كنارش نشست و ابوبكر صداى تكبير را به مردم مىرساند . « 1 » 8 . بخارى در بخش ديگرى از صحيح چنين نقل مىكند : قتيبة بن سعد ، از ابومعاويه ، از اعمش ، از ابراهيم ، از اسود نقل مىكند كه عايشه گويد : هنگامى كه بيمارى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شدّت يافت ، بلال آمد تا ايشان را از وقت نماز آگاه سازد . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله فرمود : به ابوبكر بگوييد براى مردم نماز بخواند . عرض كردم : اى رسول خدا ! ابوبكر مردى دل نازك است ؛ وقتى در جايگاه شما بايستد ، [ از شدّت گريه ! ] مردم صداى او را نخواهند

--> ( 1 ) . صحيح بخارى : 1 / 251 ، باب كسى كه صداى تكبير را به گوش مردم مىرساند ، حديث 680 .